شمارهٔ ۱۳۲ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
ز بی‌مهریّ او، داغم چراغ مرده‌ای دارد
گل حسرت‌کشی، نه خورده‌ای، نه برده‌ای دارد
نه تنها صرصر فریاد من، شوریده صحرا را
چو دریا چشم پرشورم، نمک‌پرورده‌ای دارد
به خاک من گذر کن، تا ببینی لاله‌زاری را
مزار خشک زاهد، سبزهٔ پژمرده‌ای دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت‌ها از داغ و اندوهی که ناشی از بی‌محبتی معشوق است صحبت می‌کند. او به تصویر کشیدن احساسات خود پرداخته و به ناتوانی در فراموشی اشاره می‌کند. غم و ناکامی او باعث شده که دلش مانند چراغی خاموش شود. همچنین به لطافت و زیبایی‌های از دست رفته اشاره می‌کند و از زمین بی‌حالی که یادآور مرگ و پژمردگی است، سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر از بی‌علاقگی و کمبود سرزندگی در دنیای خود شاکی است.