شمارهٔ ۱۴۴ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
سخن چون می‌سرایم، کلک شکربار می‌سوزد
گلوی این نی، از شیرینی گفتار می‌سوزد
دل از خامی چرا بندم، به برق عمر مستعجل؟
نفس در سینه‌ام، از گرمی رفتار می‌سوزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از احساسات و عواطف خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که وقتی سخن می‌سراید، کلامش مانند شهد شیرین می‌سوزد و این شیرینی در گلویش حس می‌شود. همچنین، دل او به خاطر زودگذر بودن عمرش ناراحت است و نفسش نیز از شدت احساسی که دارد، در سینه‌اش می‌سوزد. به طور کلی، این اشعار به عمق عواطف انسانی و دردهای ناشی از زندگی کوتاه اشاره دارند.