شمارهٔ ۱۴۶ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
شراب لعلی آن نوش لب، به ما چه رسد؟
ز آب خضر، به ما خون گرفته ها چه رسد؟
چو نی فتاده مرا همدمی، به دم سردان
تن نحیف مرا تا ازین هوا چه رسد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساسات و وضعیت معنوی شاعر اشاره دارد. شاعر به تقلید از شراب لذیذ و خوشمزه صحبت می‌کند و می‌گوید که به او چه ارتباطی دارد. همچنین از خضر، نماد زندگی و جوانی، نام می‌برد و نشان می‌دهد که حال او بر اثر خون‌گرفتن، متفاوت است. در پایان، از تن نحیف و ناتوانی خود در برابر این وضعیت ناخوشایند صحبت می‌کند و می‌پرسد از این حال چگونه می‌تواند رهایی یابد.