شمارهٔ ۱۵۰ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
آن قدر کرد تپیدن که به آرام رساند
فیض پرواز همین بود که تا دام رساند
خجل از فیض نسیمم که ز گلزار جهان
بوی یاسی به دماغ دل ناکام رساند
از تب عشق، به جان منت ساقی دارم
که ز تبخاله لبم را به لب جام رساند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی احساسات عاشقانه و تأثیرات عشق را توصیف می‌کند. شاعر از تپش دل و آرامش پس از آن صحبت می‌کند و می‌گوید که عشق و زیبایی‌های جهان او را تحت تأثیر قرار داده‌اند. او به عطر یاس اشاره می‌کند که او را به یاد عشقش می‌اندازد و از عاشقانه‌هایی که به جانش تأثیر گذاشته، سخن می‌گوید. نهایتاً، او به نوشیدن شراب به عنوان نمادی از عشق و شوق اشاره می‌کند.