شمارهٔ ۱۶۰ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از احساسات خود در زمان دوری از معشوق سخن می‌گوید. پریشانی و غم عشق او، شب‌های تنهایی را به سایه‌ای دائمی در پی او تبدیل کرده است. همچنین شاعر به امید شفاعت در روز قیامت اشاره می‌کند، حتی اگر گناهان عشق او در نامه اعمالش ثبت شده باشد.