شمارهٔ ۱۶۵ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به احساسات عمیق و دوگانه عاشقانه اشاره دارد. سخن از غم و آتش عشق می‌کند و به نوعی تأمل در مورد انسان‌ها و خطاهایشان دارد. شاعر از بهشتیان می‌خواهد که به گناهکاران طعنه نزنند و یادآور می‌شود که زیبایی‌های انسانی نیز می‌تواند در عین گناهکاری وجود داشته باشد.