شمارهٔ ۱۷۴ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آن کیست تا ز کار کسی عقده واکند؟
تقدیر نی به ناخن مشکل گشا کند
بر چشم مهر و مه ننهد پای، غیرتم
گردون گر استخوان مرا، توتیا کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این چند بیت شاعر از کسی میپرسد که چه کسی میتواند معضلات دیگران را حل کند و نگرانیها را برطرف کند. او همچنین بر این نکته تأکید میکند که سرنوشت و تقدیر نمیتوانند به آسانی مشکلات را حل کنند. شاعر به خود و غرورش اشاره میکند و بیان میکند که هیچ چیز نمیتواند او را تحت تأثیر قرار دهد، حتی اگر دنیا بخواهد او را به زحمت بیاندازد.