شمارهٔ ۱۸۹ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
پریشانی ز احسان، بحر بی پایان نمی بیند
زیانی مایه دار همّت، از نقصان نمی بیند
چه سان آیم برون از دامن صحرای دلتنگی؟
غبارم جلوه گاهی در خور جولان نمی بیند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به احساس ناامیدی و دلتنگی شاعر اشاره دارند. او از بی‌پایانی احسان و محبت سخن می‌گوید ولی در عین حال حس می‌کند که از زخم‌ها و کمبودها هم مطلع است. او درگیر احساسات خود است و نمی‌تواند از این وضعیت رهایی یابد، به گونه‌ای که حتی غبار وجودش هم در جایی برای بروز و تجلی نمی‌یابد.