نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹۹ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

از نالهٔ من خامه خوش آهنگ برآمد

وز نام بلندم، سخن از ننگ برآمد

آن نغمه،که زیر لب داوود شکستند

ما را ز نی خامه، به این رنگ برآمد

انصاف چو بگرفت عیار سخنم را

با لعل گران قدر تو همسنگ برآمد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساسات و افکار خود سخن می‌گوید. او می‌نالد و می‌گوید که صدای دل‌نشینش از درون او برخاسته و نامش باعث شهرت و افتخار نمی‌شود، بلکه از ننگ و عیب‌ها سخن می‌گوید. به یاد نغمه‌ای که داوود (پیامبر و موسیقی‌دان بزرگ) برآورده، او نیز با نی و قلم خود به این شکل بیان می‌شود. شاعر بر این باور است که انصاف به سخنانش اهمیت داده و زیبایی کلامش هم‌ارز با لعل گرانبها شده است.