شمارهٔ ۲۱۴ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
امشب که از نظر مه من درگذاره بود
از داغ پیکرم، فلک پر ستاره بود
جرم محبّت اینهمه رنجش نداشته ست
از چشم ما مبین، که گناه نظاره بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به احساسات عمیق خود اشاره می‌کند. او تحت تأثیر زیبایی شب و ستاره‌ها است، اما در عین حال از درد و رنجی که به خاطر عشقش تجربه کرده، سخن می‌گوید. او معتقد است که عشق نباید این همه رنج را به همراه داشته باشد و از دیگران می‌خواهد که از نگاه کردن به او و رنج‌هایش قضاوت نکنند.