شمارهٔ ۲۴۷ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
برده شوریدگیم از خود و صهبا در پیش
طرفه سیلی ست به دنباله و دریا در پیش
سرو نازت، چو به گلگشت گلستان آید
سر ز خجلت فکند، نرگس شهلا در پیش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر احساساتی عمیق و شورانگیز را بیان می‌کند. او از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و در عین حال، احساسات پیچیده‌اش را با تصاویری از طبیعت مانند دریا و گلستان توصیف می‌کند. در این شعر، ناز و خجلت معشوق در برابر زیبایی‌های طبیعت به تصویر کشیده شده است.