شمارهٔ ۲۴۸ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر التماس و درد افراد آزاده و رنج‌کشیده است. شاعر به مقایسه میان آزادگان و سگان می‌پردازد و از بی‌رحمی و فقر سخن می‌گوید. او به این نکته اشاره می‌کند که حتی لقمه‌ای از برکت زندگی و امید به آینده هم برای این افراد وجود ندارد و تنها تیغی از ناامیدی و تشنگی به یادگار مانده است. در کل، شعر نشان‌دهنده‌ی ناامیدی و مشکلاتی است که انسان‌ها با آن روبه‌رو هستند.