شمارهٔ ۲۸۲ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
خزان چه می برد از نوبهار رنگینم؟
گل همیشه بهار است، داغ دیرینم
فتاده است به بی نسبتان مدار مرا
فلک چو مصرع برجسته، کرده تضمینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از تغییرات فصل بهار به پاییز و از دست دادن زیبایی‌ها و رنگ‌ها سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که احساسات و خاطراتش چنان عمیق و دل‌انگیز است که همچون گلی همیشه شکفته باقی مانده است. همچنین از ناامیدی و بی‌نسبتی در زندگی‌اش ابراز ناراحتی می‌کند و به تاثیرات قوی زمان و سرنوشت اشاره دارد.