نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰۰ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

افسرده ایم، جام می خوشگوار کو؟

تنها نشسته ایم به گلشن، هزار کو؟

چون غنچه، تا فشردهٔ دل در قدح کند

خونین دلیم، ساقی گلگون عذار کو؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساس افسردگی و تنهایی خود سخن می‌گوید. او از ساقی می‌خواهد که شراب خوشگوار را بیاورد تا کمی آرامش یابد. شاعر به حالتی شبیه به غنچه اشاره می‌کند که دلش فشرده است و احساس می‌کند که قلبش خونین و رنجور است و به دنبال زیبایی و زیبایی‌های زندگی است.