شمارهٔ ۳۱۰ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دردت به دوای دل بی تاب رسیده
از غیب، رسولیست، به اصحاب رسیده
چون نی به خروش از نفس سینه خراشم
تاری ست تن من که به مضراب رسیده
دارد دلم از گریهٔ مستانه، طرب ها
عید است که ویرانه به سیلاب رسیده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از درد و عاطفه‌ای عمیق صحبت می‌کند که به دل بی‌تابش رسیده است. او به وجود پیامی از عالم غیب برای دوستان اشاره می‌کند و می‌گوید که همچون نی‌ای پر از ناله و صدای درد، درونی آشفته دارد. دل او از شوق و گریه مستانه پر است و از نشانه‌هایی چون ویرانی و طغیانی که همچون عید به وجود آمده، سخن می‌گوید.