شمارهٔ ۴۷ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به احساس حسرت و تأمل در مورد دوران جوانی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که در جوانی تمامی انرژی و وقت خود را صرف زندگی کرده و حالا به پیری نزدیک می‌شود و این دوران را با آرامش و آسودگی مرور می‌کند. به نوعی، او به این نکته پی برده است که باید از جوانی‌اش بیشتر بهره‌برداری می‌کرده است.