شمارهٔ ۸۳ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
زهی ز خط تو خرّم، بهار مشرب‌ها
حلال بر همه‌کس خون توبه، زان لب‌ها
چه جادوی است ندانم؟ که می‌کند با دل
به یک کرشمه نگاه تو، طیٓ مطلب‌ها
هوای ابر غنیمت بود، که می‌ترسم
نمک به باده کند، چشم شور کوکب‌ها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و تاثیرگذاری نگاه و لبان محبوب اشاره دارد. شاعر از تأثیر عمیق و جادویی این نگاه بر دل صحبت می‌کند و آن را با بهار و لذت زندگی مقایسه می‌کند. او همچنین از ترس خود به دلیل وجود زیبایی‌های طبیعت و ستاره‌ها سخن می‌گوید و به نوعی به احساسات عاشقانه و تاثیر آن بر روح و جسم اشاره دارد.