شمارهٔ ۸۷ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)
آشفته چو من نبود، سنبل به گلستان‌ها
شوریده سرم دارند، این طرّه پریشان‌ها
شرح غم دل گوید، پروانه به خاموشی
بلبل به چمن سنجد، این پرده به دستان‌ها
شور لب محبوبان، افزود ز عشق من
حق نمکی دارد، داغم به نمکدان‌ها
لیلی‌کدهٔ دل را، گر راه نکردی گم
بیهوده نمی‌گشتی، مجنون به بیابان‌ها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نوبه خود از غم و آشفته‌حالی سخن می‌گوید. شاعر به تصویر کشیدن حال و روز خود، به سنبل‌هایی در گلستان‌ها اشاره می‌کند که مانند او آشفته نیستند. او احساسات خود را به طرز عمیق‌تری بیان می‌کند و نشان می‌دهد چگونه پروانه و بلبل هم در خاموشی و در پی عشق، درد دل خود را بیان می‌کنند. همچنین اشاره می‌کند که عشق او، با داغی شبیه به نمک، باعث افزایش شور و شوق در دل محبوبان شده و اگر لیلی به قلب او راه نمی‌یابد، مجنون بیهوده در بیابان‌ها سرگردان نمی‌شود. در کل، این اشعار بیانگر عواطف عمیق و جستجوی عشق و معشوق است.