شمارهٔ ۹ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دادی به باد، طره عنبر سرشت را
کردی کساد، نکهت باغ بهشت را
سر، شمع سان ز داغ به آتش که می دهد؟
آیا کسی چه چاره کند، سرنوشت را؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، نویسنده از نابودی زیبایی و خوشبویی باغ بهشت صحبت می‌کند و به تضاد بین زیبایی (طره عطرآگین) و نابودی آن اشاره می‌کند. همچنین، با ذکر درد و رنجی که ناشی از سرنوشت ناگوار است، سوالی از بی‌کسی می‌پرسد که آیا کسی می‌تواند برای تغییر سرنوشت کاری کند یا خیر. این اشعار تجلی‌گر اندوه و حسرت نسبت به آنچه که از دست رفته است، می‌باشد.