شمارهٔ ۹۸ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خار رهت، به روضهٔ رضوان برابر است
خاک درت، به چشمه ی حیوان برابر است
از شوخی نگاه تو آموختم سخن
هر نقطه ام، به چشم غزالان برابر است
خود را به چنگ لطمهٔ دنیا نیفکنی
این موجهٔ سراب، به طوفان برابر است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تمجید از زیبایی و اهمیت یک معشوق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که راه معشوق به بهشت و خاک او به چشمه حیوانات باارزش است. او از نگاه معشوق سخن گفتن را آموخته و زیبایی خود را با غزالان مقایسه می‌کند. همچنین تأکید می‌کند که نباید خود را به سختی‌های دنیا واگذار کرد، زیرا این دنیا مانند سراب است که به طوفان شباهت دارد.