نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ - قطعه در صفت دنیاطلبان حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

دنیاطلبان سهیم خود را

جان منتظرند تا برآید

خواهند فنای یکدگر را

تا کار به مدعا برآید

در ماتم مرگ خر همیشه

سگ را، شکم از عزا برآید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی به تنازع و خودخواهی میان انسان‌ها اشاره دارد. دنیاطلبان در انتظار هستند تا فرصت‌ها و منافع خود را به دست آورند، حتی اگر این امر به ضرر دیگران باشد. نویسنده به تضاد و مصیبت‌های ناشی از این دنیادوستی می‌پردازد و نشان می‌دهد که در نهایت، این خودخواهی فقط به زوال و مرگ منجر می‌شود. در نهایت، به پیوند عواطف انسانی و تأثیر مرگ بر حسرت‌ها و فقدان‌ها اشاره می‌کند.