شمارهٔ ۴۶ - قطعه حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
آتش زده ایم اختران را
افروخته شمع خاوران را
پرورده، در آستین مژگان
اشکم، دریای بی کران را
از محشر داغ سینهٔ من
بیم است ستاره منکران را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به احساسات عمیق و دردناک خود اشاره می‌کند. او از سوزاندن ستاره‌ها و روشن کردن شمع‌ها سخن می‌گوید و اشک‌هایش را به عنوان دریایی بزرگ توصیف می‌کند. همچنین، او از درد درون خود و ترس از عواقب منکران صحبت می‌کند. به طور کلی، این اشعار بیانگر ناامیدی و رنج عمیق شاعر است.