شمارهٔ ۴۸ - صحبت ناجنس حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
دارم آزرده دلی، تنگ تر از دیدهٔ میم
شده ام داغ درین دایره چون نقطه جیم
نشد از شش جهتم راه گشادی پیدا
آه از آن زر، که فتد در گره بخل لئیم
دارم از الفت تن شکوه، که نیکو گفتند
روح را صحبت ناجنس عذابی ست الیم
می رود دم به نوا نالهٔ فرخنده مقام
یاد آن روز که بودم به خرابات، مقیم
دلم از صحبت این نکته فروشان خون شد
بی سوادند جهان، نسخه ایام سقیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس عمیق ناامیدی و درد شاعر است. او به تنگی دل و دلشکستگی خود اشاره می‌کند، و اینکه مانند نقطه‌ای در دایره‌ای بزرگ محصور شده است. او از بی‌راهی در زندگی و بخل مردم گلایه می‌کند و به یاد روزهای خوب خود در خرابات می‌افتد. شاعر همچنین از عذابی که از صحبت‌های ناپسند دیگران می‌کشد سخن می‌گوید و به نادانی آنان اشاره می‌کند که باعث رنجش او شده است.整体اً، شعر احساسی از یأس و اندوه عمیق را به تصویر می‌کشد.