بخش ۱۵ - حکایت حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / صفیر دل / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
شنیدم فریدون با فر و هوش
نیاسود چشمش، شب از درد گوش
به خاصان چنین گفت در بامداد
که امشب سزای مرا، گوش داد
همانا که نالیده باشد ز درد
ضعیفیّ و نشنیده این خفته مرد
چو غفلت ز مظلوم ورزید گوش
مرا دوش این درد، مالیدگوش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
فریدون از درد و رنجی که احساس کرده، در خواب نمیتواند آرام بگیرد و به اطرافیانش میگوید که شب گذشته به صدای درد و نالهی یک ضعیف گوش داده است. او ناراحتی خود را ناشی از بیتوجهی به مظلومان میداند و به همین خاطر از درد خود رنج میکشد.