نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۵ - حکایت حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / صفیر دل / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

شنیدم فریدون با فر و هوش

نیاسود چشمش، شب از درد گوش

به خاصان چنین گفت در بامداد

که امشب سزای مرا، گوش داد

همانا که نالیده باشد ز درد

ضعیفیّ و نشنیده این خفته مرد

چو غفلت ز مظلوم ورزید گوش

مرا دوش این درد، مالیدگوش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

فریدون از درد و رنجی که احساس کرده، در خواب نمی‌تواند آرام بگیرد و به اطرافیانش می‌گوید که شب گذشته به صدای درد و ناله‌ی یک ضعیف گوش داده است. او ناراحتی خود را ناشی از بی‌توجهی به مظلومان می‌داند و به همین خاطر از درد خود رنج می‌کشد.