بخش ۲۸ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به موضوع شناخت و وقوف بر حقیقت خود اشاره دارد. شاعر به فردی که غافلانه از خود و حقیقت وجودیش بی‌خبر است، می‌گوید که ما پرده‌ها را کنار زدیم تا او با حقیقت آشنا شود. او اکنون با وجود نوری تازه، می‌تواند به حقیقت درونش نگاه کند. تمامی آنچه که در پنهانی وجود داشته، همگی به کلام خداوند مربوط می‌شود. شاعر به او یادآوری می‌کند که تمام عمل‌ها و نتایج به خود او برمی‌گردد و هر چیزی که از زمین می‌روید، مانند محصولات طبیعی، به گونه‌ای مستقل و در چارچوب خود رشد می‌کند. به عبارتی، تغییر در واقعیت‌ها محال است و هر فرد باید خود را بشناسد و به درون خودش رجوع کند. در نهایت، شاعر خطاب به درویش می‌گوید که اگر به فال بزند، باید خود را در آینه آن بیابد و با حقیقت خود مواجه شود.