ودیعة البدیعه — مثنویات حزین لاهیجی
فهرست شعرها
- بخش ۱ - مثنوی ودیعهٔ البدیعه که حزین آن را به تقلید از حدیقهٔ سنایی در هفتاد سالگی سروده است — کلّ ما فی الوجود لیس سواه
- بخش ۲ — ای رخت در نقاب اسمایی
- بخش ۸ — بر حقایق در وجود گشود
- بخش ۹ — صورت از عارض است بر مرآت
- بخش ۱۰ — هستی بر مقیدات از حق
- بخش ۳ — جبهه با سجده داشت عهد درست
- بخش ۴ — آنکه بعد از نبی، وصیّ و ولی ست
- بخش ۶ — حق ز ادراک خلق مستور است
- بخش ۷ — ﭼﻮﻥ ﺗﻔﮑﺮ ﺑﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﻧﺮﺳﺪ
- بخش ۵ — چون ز من پیش، خواجهٔ عارف
- بخش ۱۴ — هر حقیقت که برگشود جمال
- بخش ۱۷ — پس نماید عروج را آهنگ
- بخش ۱۵ — در مراتب اصول موجودات
- بخش ۱۳ — می نیارد عدم شود موجود
- بخش ۱۲ — بسته بودم زبان ولی ناچار
- بخش ۱۶ — هستی از غیب خویش و از اطلاق
- بخش ۱۱ — گر به هستی نظر کند عارف
- بخش ۱۸ — نور ارواح و عالم اجساد
- بخش ۲۱ — هر که خواهد در انفس و آفاق
- بخش ۲۲ — اشرف و احسن صحف، قرآن
- بخش ۲۴ — در بدایت چو سر بود نشآت
- بخش ۲۳ — فی الوجود الّذی هو المالک
- بخش ۲۰ — عارفان چون دم از لقا زده اند
- بخش ۱۹ — ای خدای بلندی و پستی
- بخش ۲۵ — گفته یزدان سه فرقه است بشر
- بخش ۲۶ — سرور آگهان هر دو سرا
- بخش ۲۹ — هست میزان عبارت از معیار
- بخش ۳۴ — مهبط وحی، مصطفی فرمود
- بخش ۲۷ — هرچه ادراک آن حواس کند
- بخش ۳۰ — ز ابتدای حدوث خود انسان
- بخش ۳۲ — کامل افتد چو جوهر انسان
- بخش ۲۸ — غفلت از خویش داشت بی خبرت
- بخش ۳۱ — آخرت جنّت است یا نار است
- بخش ۳۳ — سبب اختلاف در ادیان
- بخش ۳۷ — هست بر فسق، حمل کفر سزای
- بخش ۳۶ — ذکر مستضعفین در استثنا
- بخش ۳۵ — چونکه ایمان و کفر اقسام است
- بخش ۴۰ — یاد می آیدم ز عهد پدر
- بخش ۳۹ — سر همّت فشانیی که بجاست
- بخش ۳۸ — ای نوازندهٔ دل رنجور
- بخش ۴۱ — شکر لله که هفته ای مهلت