شمارهٔ ۱۵۲ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

خلاصه این شعر به این صورت است که شاعر از معشوق می‌خواهد تا در لحظه‌ی مرگش، قدحی از شراب بر لبش بگذارد و سرش را بر دامن تاکی قرار دهد. همچنین تأکید می‌کند که نگذارد تشنگی او بی‌جواب بماند و از باده‌ای خمی، بر خاکش بریزد. این ابیات حسرت و عطش شاعر را برای نوشیدن باده و لذت‌های زندگی نشان می‌دهد.