نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۸ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آسوده تویی چو سرو و سوسن در باغ

من سوخته ام به هجرت ای چشم و چراغ

داری دلی از فکر اسیران فارغ

دارم ز غم تو داغ دل بر سر داغ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تفاوت وضعیت خود و محبوبش اشاره می‌کند. محبوب همچون سرو و سوسن در باغ آرام و خوشحال است، در حالی که شاعر به خاطر دوری از او دچار درد و رنج شده است. محبوب از غم دیگران بی‌خبر است، اما شاعر به خاطر غم فراق او، داغی بر دل دارد.