شمارهٔ ۱۸۲ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به احساساتی عمیق و دردناک اشاره دارد. او خود را شبیه به لاله‌ای آتشین در تیره‌گی زندگی می‌داند و از داغ دلش که سینه‌اش را چاک کرده، سخن می‌گوید. او از عشق سخن می‌گوید که او را از خود و آرزوهای غیر جدا کرده و به آرامش رسانده است. در پایان، از عشق تقدیر می‌کند و از او شکرگزاری می‌کند.