شمارهٔ ۲۰۶ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مدت چهل سال به مطالعه و تفکر درباره کتاب‌های مختلف و تاریخ جهان پرداخته است. او از این کار به حالتی خاص دچار شده و می‌گوید که در اثر خواندن داستان‌ها و افسانه‌های متعدد، دچار خواب و خیال شده است. احساس می‌شود که این مطالعه فراوان او را به نوعی خواب‌آلودگی و دوری از واقعیت دچار کرده است.