شمارهٔ ۲۱۳ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان حالتی از دل‌مشغولی و تلاطم درونی می‌پردازد. شاعر از ما می‌خواهد که مسائل ظاهری و سطحی را کنار بگذاریم و به عمق احساسات و واقعیت‌ها توجه کنیم. او تأکید می‌کند که در مجلسی که نمی‌توان به راحتی با کلمات صحبت کرد، باید احساسات واقعی‌امان را بیان کنیم و از گفتن بی‌هوده کلمات بپرهیزیم.