شمارهٔ ۲۲۲ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع اشاره دارد که اگر صوفی به دنبال کشف و یقین است، باید از حرف‌های درونی خود بگذرد و به حقیقت گوش دهد. همچنین بیان می‌کند که نشستن و فقط در مراقبه و چله‌نشینی نمی‌تواند به نتیجه درستی منجر شود و در واقع، فردی که تنها در چله‌نشینی می‌گذرانَد، نتیجه‌ای بدون کج‌روی و خطا نخواهد داشت.