شمارهٔ ۲۶۰ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به محبوب خود اشاره می‌کند که زیبایی همچون بنفشه و نسرین دارد. او به معشوق خود می‌گوید که با چشم‌های غمزده‌اش دل و دین او را تحت تأثیر قرار داده است. شاعر همچنین به ظلم و بی‌عدالتی اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس نباید اشک‌های عاشق را پاک کند، به ویژه وقتی که معشوقش دستش به خون عشق او آغشته است.