شمارهٔ ۳۰ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر چند سپهر فکرم اختربار است
بر دوش زبان، سخنوری سربار است
از خامهٔ تیره بخت خود ممنونم
این ابر سیاهی ست که گوهربار است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تضاد بین افکار و سخنوری خود اشاره می‌کند. او معتقد است که ذهنش مانند یک آسمان پر ستاره است، ولی زبانش تحت فشار و بار سنگینی از سخنوری است. همچنین از قلم خود، که با تقدیر تیره‌اش ارتباط دارد، قدردانی می‌کند و آن را به گونه‌ای ابر سیاهی می‌داند که در عین حال می‌تواند گوهری ارزشمند باشد.