شمارهٔ ۳۲ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی اتحاد و یکپارچگی در عالم هستی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که در یک پیمان، همه انسان‌ها، چه آشنا و چه بیگانه، برابرند. همچنین، ارزش و اهمیت چیزهای مادی و معنوی در نهایت یکی است. او به خواب و جهل اشاره می‌کند و می‌گوید که حقیقت و افسانه در واقع یکسانند، به این معنا که در دل انسان‌ها، آگاهی و حقیقت وجود دارد.