شمارهٔ ۷۲ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به توصیف حال و هوای زاهدان پرداخته است. سرمای دم زاهدان و تأثیر آن بر حرارت انسان‌ها را بیان می‌کند. او اشاره می‌کند که دور زمانه، بی‌مزه و سرد شده و به کسانی که به باده‌نوشی و شادی‌های زندگی در گذشته می‌پرداختند، اشاره می‌کند که اکنون دیگر خبری از آنها نیست. به طور کلی، روح حاکم بر شعری ناظر به یأس و سردی زندگی و دوری از لذت‌هاست.