شمارهٔ ۹۱ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن بی خردی که شوم چون زاغ افتد
از گلشن فیض، قسمتش داغ افتد
بر شاخ چو سنگ می زند رهگذری
گیرم که فتاد میوه، در باغ افتد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به بی‌خردی افراد اشاره شده است که مانند زاغی بی‌فایده می‌افتند و از خوشی‌های زندگی محروم می‌شوند. شاعر می‌گوید که اگرچه کسی میوه‌ای از درخت ببرد، اما اگر آن فرد بی‌خود باشد، به جز درد و نامرادی نصیبی نخواهد داشت. در واقع، این شعر بیانگر این نکته است که بی‌خردی موجب از دست دادن فرصت‌ها و لذت‌ها می‌شود.