شمارهٔ ۹۹ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنان که به سودای تو داغ افروزند
از شعلهٔ شوق تو، دماغ افروزند
چشم ار کنم از روی تو روشن چه شود؟
رسم است، چراغ از چراغ افروزند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و شور و شوق به محبوب است. شاعر اشاره می‌کند که کسانی که به عشق او دچار شده‌اند، با اشتیاق و شوری که در دل دارند، همچون آتش داغ می‌افروزند. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگر چشمش را به زیبایی محبوب دوخته باشد، چه نتیجه‌ای خواهد داشت؛ زیرا داشتن نور و روشنایی از محبت اوست و معمولاً چراغ‌ها از چراغ دیگر روشنی می‌گیرند. در کل، این بیت‌ها نماد عشق و وابستگی عمیق به محبوب است.