فی نعت النبی صلی الله علیه و سلم حیدر شیرازی
حیدر شیرازی / قصاید السبعه / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
شمس و قمر ز پرتو رای محمدست
دنیا و آخرت ز برای محمدست
در شهر اندرون که درو جز خدای نیست
دل خانه ی حق است که جای محمدست
خورشید آسمان که جهان غرق نور اوست
یک ذره روشنی ز صفای محمدست
تا دیده ام لقای محمد بسان نور
در دیده ام همیشه لقای محمدست
در درج سینه گوهر ایمان نهاده ام
وین نیز هم ز بحر عطای محمدست
هر روز آفتاب که عام است فیض او
سرگشته در فلک به هوای محمدست
اول به راه شرع قدم نه که روز حشر
باشد رضای حق چو رضای محمدست
در حشر با سلوک رسولان برابرست
اعمال امتی که سزای محمدست
حیدر که در دهن شکر نعت می‌نهد
چون طوطیی ز بهر ثنای محمدست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به مقام و جایگاه محمد (ص)، پیامبر اسلام، اشاره می‌کند و می‌گوید که همه چیز از نور و پرتو وجود او نشأت می‌گیرد. دنیا و آخرت به واسطه محمد معنا می‌یابند و در دل‌ها فضایی برای عشق و معرفت او وجود دارد. هر ذره روشنی در جهان به صفای او وابسته است و لقای او مانند نوری در چشم و دل انسان‌هاست. شاعر ایمان خود را به محمد بیان می‌کند و اعلام می‌کند که هدایت و رضایت خداوند به رضایت محمد مرتبط است. همچنین به اهمیت اعمال و رفتار امت محمد اشاره دارد که در روز قیامت مورد محاسبه قرار می‌گیرد و نهایتاً به ستایش حیدر (علی) اشاره کرده و او را در مقام ثناگوی محمد می‌داند.