شمارهٔ ۷۰ - و له ایضا حیدر شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که جام شراب را پر کند و او را از خواب غفلت بیدار کند. او به زیبایی صبح اشاره می‌کند و از تاثیر می بر روح و دلش سخن می‌گوید. شاعر می‌گوید اگر شراب لازم است، خونش را بدهند و اگر کبابی می‌خواهند، دلش را کباب کنند. سپس به طبیب خود می‌گوید که از دوری کاروان زندگی رنج می‌برد و طبیب به او می‌گوید که باید به شراب پناه ببرد. شاعر به معشوق و می‌گوید که دعا می‌کند و خواسته‌اش را به خدا مطرح می‌کند. همچنین از صدای دلش می‌گوید که مانند چنگ به ناله در آمده و در پایان به غم و حسرت خود اشاره می‌کند.