بخش ۱۰۹ - غریبی دردمندی نی نوازی اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
غریبی دردمندی نی نوازی
ز سوز نغمهء خود در گدازی
تو میدانی چه میجوید ، چه خواهد
دلی از هر دو عالم بی نیازی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این مصراعها نشاندهندهی حالتی از غم و درد هستند که در آن فردی به تنهایی و با نواختن نی، عواطف و احساساتش را ابراز میکند. او در سوز و درد نغمهاش غرق است و خواستههایی عمیق دارد. در نهایت، او به دنبال دلی فراتر از مشکلات و بینیازی از دو عالم است.