ارمغان حجاز — اقبال لاهوری

Name: ارمغان حجاز — اقبال لاهوری
Author: اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / اقبال لاهوری

فهرست شعرها

بخش ۱ - دل ما بی‌دلان بردند و رفتند — دل ما، بی‌دلان بردند و رفتند
بخش ۲ - سخن‌ها رفت از بود و نبودم — سخن‌ها رفت از بود و نبودم
بخش ۴ - چه شور است این که در آب و گل افتاد — چه شور است این که در آب و گِل افتاد؟
بخش ۳ - دل من، در گشاد چون و چند است — دلِ من، در گُشادِ چون و چند است
بخش ۸ - به خود پیچیدگان در دل اسیرند — به خود پیچیدگان در دل اسیرند
بخش ۱۰ - می من از تنک‌جامان نگه دار — میِ من از تُنُک‌جامان نگه دار
بخش ۱۲ - ز من هنگامه‌ای وه این جهان را — ز من هنگامه‌ای وه این جهان را
بخش ۱۱ - تو را این کشمکش اندر طلب نیست — تو را این کشمکش اندر طلب نیست
بخش ۶ - دل بی‌قید من در پیچ و تابی‌ست — دلِ بی‌قیدِ من، در پیچ و تابی‌ست
بخش ۹ - روم راهی که او را منزلی نیست — رَوَم راهی که او را مَنْزِلی نیست
بخش ۵ - جهان از خود برون‌آوردهٔ کیست؟ — جهان از خود برون آوردهٔ کیست؟
بخش ۷ - صبنت الکاس عنا ام عمرو — صبنت الکاس عنا ام عمرو
بخش ۱۴ - غلامم جز رضای تو نجویم — غلامم، جز رضای تو نجویم
بخش ۱۵ - دلی در سینه دارم بی‌سروری — دلی در سینه دارم بی‌سروری
بخش ۱۶ - چه گویم قصهٔ دین و وطن را — چه گویم قصهٔ دین و وطن را
بخش ۱۸ - نخواهم این جهان و آن جهان را — نخواهم این جهان و آن جهان را
بخش ۱۷ - مسلمانی که در بند فرنگ است — مسلمانی که در بندِ فرنگ است
بخش ۱۹ - چه می‌خواهی از این مرد تن‌آسای — چه می‌خواهی از این مرد تن‌آسای؟
بخش ۲۰ - به آن قوم از تو می‌خواهم گشادی — به آن قوم از تو می‌خواهم گشادی
بخش ۱۳ - جهانی تیره‌تر با آفتابی — جهانی تیره‌تر با آفتابی
بخش ۲۴ - متاع من، دل دردآشنای است — متاعِ من، دلِ دردآشنای است
بخش ۲۷ - نداند جبرئیل این های و هو را — نداند جبرئیل این های و هو را
بخش ۲۵ - دل از دست کسی بردن نداند — دل از دست کسی بردن نداند
بخش ۲۸ - شب این انجمن آراستم من — شبِ این انجمن آراستم من
بخش ۲۶ - دل ما از کنار ما رمیده — دلِ ما از کنارِ ما رمیده
بخش ۲۱ - نگاه تو عتاب‌آلود تا چند؟ — نگاهِ تو، عتاب‌آلود تا چند؟
بخش ۲۲ - سرود رفته باز آید که ناید؟ — سرود رفته باز آید که ناید؟
بخش ۲۳ - اگر می‌آید آن دانای رازی — اگر می‌آید آن دانای رازی
بخش ۳۴ - جهان تست در دست خسی چند — جهان تست در دست خسی چند
بخش ۳۳ - دگر قومی که ذکر لاالهش — دگر قومی که ذکر لاالهش
بخش ۳۲ - دگر ملت که کاری پیش گیرد — دگر ملت که کاری پیش گیرد
بخش ۳۶ - دگرگون کشور هندوستان است — دگرگون کشور هندوستان است
بخش ۳۰ - عطا کن شور رومی، سوز خسرو — عطا کن شورِ رومی، سوزِ خسرو
بخش ۳۱ - مسلمان، فاقه مست و ژنده‌پوش است — مسلمان، فاقه مست و ژنده‌پوش است
بخش ۲۹ - چنین دور آسمان کم دیده باشد — چنین دور آسمان کم دیده باشد
بخش ۳۵ - مریدی فاقه مستی گفت با شیخ — مریدی فاقه مستی گفت با شیخ
بخش ۳۷ - ز محکومی مسلمان خودفروش است — ز محکومی مسلمان خودفروش است
بخش ۳۸ - یکی اندازه کن سود و زیان را — یکی اندازه کن سود و زیان را
بخش ۴۰ - به پایان چون رسد این عالم پیر — به پایان چون رسد این عالَمِ پیر
بخش ۳۹ - تو می‌دانی حیات جاودان چیست؟ — تو می‌دانی حیاتِ جاودان چیست؟
بخش ۴۲ - الا یا خیمگی خیمه فروهل — «الا یا خیمگی خیمه فروهل
بخش ۴۳ - نگاهی داشتم بر جوهر دل — نگاهی داشتم بر جوهر دل
بخش ۴۱ - بدن وامانده و جانم در تک و پوست — بدن وامانده و جانم در تک و پوست
بخش ۴۴ - ندانم دل شهید جلوه کیست — ندانم دل شهید جلوه کیست
بخش ۴۷ - گناه عشق و مستی عام کردند — گناه عشق و مستی عام کردند
بخش ۴۹ - سحر با ناقه گفتم نرم تر رو — سحر با ناقه گفتم نرم تر رو
بخش ۴۸ - چه پرسی از مقامات نوایم — چه پرسی از مقامات نوایم
بخش ۵۱ - نم اشک است در چشم سیاهش — نم اشک است در چشم سیاهش
بخش ۵۲ - چه خوش صحرا که در وی کاروانها — چه خوش صحرا که در وی کاروانها
بخش ۵۰ - مهار ای ساربان او را نشاید — مهار ای ساربان او را نشاید
بخش ۴۵ - مپرس از کاروان جلوه مستان — مپرس از کاروان جلوه مستان
بخش ۴۶ - به این پیری ره یثرب گرفتم — به این پیری ره یثرب گرفتم
بخش ۵۶ - غم پنهاں که بی گفتن عیان است — غم پنهاں که بی گفتن عیان است
بخش ۵۷ - به راغان لاله رست از نو بهاران — به راغان لاله رست از نو بهاران
بخش ۵۸ - گهی شعر عراقی را بخوانم — گهی شعر عراقی را بخوانم
بخش ۵۹ - غم راهی نشاط آمیزتر کن — غم راهی نشاط آمیزتر کن
بخش ۶۰ - بپا ای هم نفس باهم بنالیم — بپا ای هم نفس باهم بنالیم
بخش ۵۴ - امیر کاروان آن اعجمی کیست؟ — امیر کاروان آن اعجمی کیست؟
بخش ۵۳ - چه خوش صحرا که شامش صبح خند است — چه خوش صحرا که شامش صبح خند است
بخش ۵۵ - مقام عشق و مستی منزل اوست — مقام عشق و مستی منزل اوست
بخش ۶۲ - جهان چار سو اندر بر من — جهان چار سو اندر بر من
بخش ۶۳ - درین وادی زمانی جاودانی — درین وادی زمانی جاودانی
بخش ۶۴ - مسلمان آن فقیر کج کلاهی — مسلمان آن فقیر کج کلاهی
بخش ۶۶ - شب هندی غلامان را سحر نیست — شب هندی غلامان را سحر نیست
بخش ۶۵ - تب و تاب دل از سوز غم تست — تب و تاب دل از سوز غم تست
بخش ۶۱ - حکیمان را بها کمتر نهادند — حکیمان را بها کمتر نهادند
بخش ۶۷ - چه گویم زان فقیری دردمندی — چه گویم زان فقیری دردمندی
بخش ۶۸ - چسان احوال او را بر لب آرم — چسان احوال او را بر لب آرم
بخش ۶۹ - هنوز این چرخ نیلی کج خرام است — هنوز این چرخ نیلی کج خرام است
بخش ۷۰ - نماند آن تاب و تب در خون نابش — نماند آن تاب و تب در خون نابش
بخش ۷۱ - دل خود را اسیر رنگ و بو کرد — دل خود را اسیر رنگ و بو کرد
بخش ۷۲ - بروی او در دل ناگشاد — بروی او در دل ناگشاد
بخش ۷۳ - گریبان چاک و بی فکر رفو زیست — گریبان چاک و بی فکر رفو زیست
بخش ۷۵ - دگر پاکیزه کن آب و گل او — دگر پاکیزه کن آب و گل او
بخش ۷۴ - حق آن ده که « مسکین و اسیر» است — حق آن ده که « مسکین و اسیر» است
بخش ۷۶ - عروس زندگی در خلوتش غیر — عروس زندگی در خلوتش غیر
بخش ۷۸ - مسلمان زاده و نامحرم مرگ — مسلمان زاده و نامحرم مرگ
بخش ۸۰ - تن مرد مسلمان پایدار است — تن مرد مسلمان پایدار است
بخش ۷۷ - به چشم او نه نور و نی سرور است — به چشم او نه نور و نی سرور است
بخش ۷۹ - ملوکیت سراپا شیشه بازی است — ملوکیت سراپا شیشه بازی است
بخش ۸۱ - مسلمان شرمسار از بی کلاهی است — مسلمان شرمسار از بی کلاهی است
بخش ۸۳ - به چشمش وانمودم زندگی را — به چشمش وانمودم زندگی را
بخش ۸۲ - مپرس از من که احوالش چسان است — مپرس از من که احوالش چسان است
بخش ۸۴ - مسلمان گرچه بی خیل و سپاهی است — مسلمان گرچه بی خیل و سپاهی است
بخش ۸۵ - متاع شیخ اساطیر کهن بود — متاع شیخ اساطیر کهن بود
بخش ۹۲ - سبوی خانقاهان خالی از می — سبوی خانقاهان خالی از می
بخش ۸۶ - دگرگون کرد لادینی جهان را — دگرگون کرد لادینی جهان را
بخش ۹۰ - جبین را پیش غیر الله سودیم — جبین را پیش غیر الله سودیم
بخش ۹۱ - بدست می کشان خالی ایاغ است — بدست می کشان خالی ایاغ است
بخش ۸۹ - مسلمانان به خویشان در ستیزند — مسلمانان به خویشان در ستیزند
بخش ۸۸ - فقیران تا به مسجد صف کشیدند — فقیران تا به مسجد صف کشیدند
بخش ۸۷ - حرم از دیر گیرد رنگ و بوئی — حرم از دیر گیرد رنگ و بوئی
بخش ۹۳ - مسلمانم غریب هر دیارم — مسلمانم غریب هر دیارم
بخش ۹۴ - به آن بالی که بخشیدی ، پریدم — به آن بالی که بخشیدی ، پریدم
بخش ۹۵ - شبی پیش خدا بگریستم زار — شبی پیش خدا بگریستم زار
بخش ۱۰۰ - مرا تنهائی و آه و فغان به — مرا تنهائی و آه و فغان به
بخش ۹۸ - ز سوز این فقیر ره نشینی — ز سوز این فقیر ره نشینی
بخش ۹۷ - نگهبان حرم معمار دیر است — نگهبان حرم معمار دیر است
بخش ۹۶ - نگویم از فرو فالی که بگذشت — نگویم از فرو فالی که بگذشت
بخش ۹۹ - گهی افتم گهی مستانه خیزم — گهی افتم گهی مستانه خیزم
بخش ۱۰۳ - نه شعر است اینکه بر وی دل نهادم — نه شعر است اینکه بر وی دل نهادم
بخش ۱۰۴ - تو گفتی از حیات جاودان گوی — تو گفتی از حیات جاودان گوی
بخش ۱۰۵ - رخم از درد پنهان زعفرانی — رخم از درد پنهان زعفرانی
بخش ۱۰۶ - زبان ما غریبان از نگاهیست — زبان ما غریبان از نگاهیست
بخش ۱۰۸ - درون ما بجز دود نفس نیست — درون ما به جز دود نفس نیست
بخش ۱۰۷ - خودی دادم ز خود نامحرمی را — خودی دادم ز خود نامحرمی را
بخش ۱۰۲ - به آن رازی که گفتم پی نبردند — به آن رازی که گفتم پی نبردند
بخش ۱۰۱ - پریدم در فضای دلپذیرش — پریدم در فضای دلپذیرش
بخش ۱۰۹ - غریبی دردمندی نی نوازی — غریبی دردمندی نی نوازی
بخش ۱۱۱ - در آن دریا که او را ساحلی نیست — در آن دریا که او را ساحلی نیست
بخش ۱۱۲ - مران از در که مشتاق حضوریم — مران از در که مشتاق حضوریم
بخش ۱۱۰ - نم و رنگ از دم بادی نجویم — نم و رنگ از دم بادی نجویم
بخش ۱۱۶ - نه با ملا نه با صوفی نشینم — نه با ملا نه با صوفی نشینم
بخش ۱۱۵ - فقیرم از تو خواهم هر چه خواهم — فقیرم از تو خواهم هر چه خواهم
بخش ۱۱۴ - می از میخانهٔ مغرب چشیدم — می از میخانهٔ مغرب چشیدم
بخش ۱۱۳ - به افرنگی بتان دل باختم من — به افرنگی بتان دل باختم من
بخش ۱۱۸ - سر منبر کلامش نیشدار است — سر منبر کلامش نیشدار است
بخش ۱۱۹ - دل صاحبدلان او برد یا من؟ — دل صاحبدلان او برد یا من؟
بخش ۱۱۷ - دل ملا گرفتار غمی نیست — دل ملا گرفتار غمی نیست
بخش ۱۲۰ - غریبم در میان محفل خویش — غریبم در میان محفل خویش
بخش ۱۲۱ - دل خود را بدست کس ندادم — دل خود را بدست کس ندادم
بخش ۱۲۲ - همان سوز جنون اندر سر من — همان سوز جنون اندر سر من
بخش ۱۲۴ - نگاهم زآنچه بینم بی نیاز است — نگاهم زآنچه بینم بی نیاز است
بخش ۱۲۳ - هنوز این خاک دارای شرر هست — هنوز این خاک دارای شرر هست
بخش ۱۲۷ - من اندر مشرق و مغرب غریبم — من اندر مشرق و مغرب غریبم
بخش ۱۳۰ - چو خود را در کنار خود کشیدم — چو خود را در کنار خود کشیدم
بخش ۱۲۶ - نگیرد لاله و گل رنگ و بویم — نگیرد لاله و گل رنگ و بویم
بخش ۱۲۹ - به چشم من نگه آوردهٔ تست — به چشم من نگه آوردهٔ تست
بخش ۱۲۵ - مرا در عصر بی سوز آفریدند — مرا در عصر بی سوز آفریدند
بخش ۱۳۱ - درین عالم بهشت خرمی هست — درین عالم بهشت خرمی هست
بخش ۱۳۲ - بده او را جوان پاکبازی — بده او را جوان پاکبازی
بخش ۱۲۸ - طلسم علم حاضر را شکستم — طلسم علم حاضر را شکستم
بخش ۱۳۷ - دمید آن لاله از مشت غبارم — دمید آن لاله از مشت غبارم
بخش ۱۴۰ - دلی برکف نهادم ، دلبری نیست — دلی برکف نهادم ، دلبری نیست
بخش ۱۳۸ - حضور ملت بیضا تپیدم — حضور ملت بیضا تپیدم
بخش ۱۳۶ - درین بتخانه دل با کس نبستم — درین بتخانه دل با کس نبستم
بخش ۱۳۹ - بصدق فطرت رندانه من — بصدق فطرت رندانهء من
بخش ۱۳۴ - جهان از عشق و عشق از سینه تست — جهان از عشق و عشق از سینه تست
بخش ۱۳۳ - بیا ساقی بگردان جام می را — بیا ساقی بگردان جام می را
بخش ۱۳۵ - مرا این سوز از فیض دم تست — مرا این سوز از فیض دم تست
بخش ۱۴۷ - بهرحالی که بودم خوش سرودم — بهرحالی که بودم خوش سرودم
بخش ۱۴۶ - بجلوت نی نوازیهای من بین — بجلوت نی نوازیهای من بین
بخش ۱۴۸ - شریک درد و سوز لاله بودم — شریک درد و سوز لاله بودم
بخش ۱۴۱ - چو رومی در حرم دادم اذان من — چو رومی در حرم دادم اذان من
بخش ۱۴۲ - گلستانی ز خاک من بر انگیز — گلستانی ز خاک من بر انگیز
بخش ۱۴۴ - که گفت او را که آید بوی یاری؟ — که گفت او را که آید بوی یاری؟
بخش ۱۴۵ - ز بحر خود بجوی من گهر ده — ز بحر خود بجوی من گهر ده
بخش ۱۴۳ - مسلمان تا بساحل آرمید است — مسلمان تا بساحل آرمید است
بخش ۱۵۰ - بکوی تو گداز یک نوا بس — بکوی تو گداز یک نوا بس
بخش ۱۵۲ - یکی بنگرد فرنگی کج کلاهان — یکی بنگرد فرنگی کج کلاهان
بخش ۱۵۱ - ز شوق آموختم آن های و هوئی — ز شوق آموختم آن های و هوئی
بخش ۱۵۳ - بده دستی ز پا افتادگان را — بده دستی ز پا افتادگان را
بخش ۱۵۵ - تو سلطان حجازی من فقیرم — تو سلطان حجازی من فقیرم
بخش ۱۵۴ - تو هم آن می بگیر از ساغر دوست — تو هم آن می بگیر از ساغر دوست
بخش ۱۵۶ - سراپا درد درمان ناپذیرم — سراپا درد درمان ناپذیرم
بخش ۱۴۹ - هنوز این خاک دارای شرر هست — هنوز این خاک دارای شرر هست
بخش ۱۶۰ - ز افرنگی صنم بیگانه تر شو — ز افرنگی صنم بیگانه تر شو
بخش ۱۶۴ - بیا ساقی بگردان ساتگین را — بیا ساقی بگردان ساتگین را
بخش ۱۶۱ - مجو از من کلام عارفانه — مجو از من کلامی عارفانه
بخش ۱۶۳ - چو موج از بحر خود بالیده ام من — چو موج از بحر خود بالیده ام من
بخش ۱۵۹ - مسلمانیم و آزاد از مکانیم — مسلمانیم و آزاد از مکانیم
بخش ۱۶۲ - به منزل کوش مانند مه نو — به منزل کوش مانند مه نو
بخش ۱۵۷ - بیا باهم در آویزیم و رقصیم — بیا باهم در آویزیم و رقصیم
بخش ۱۵۸ - ترا اندر بیابانی مقام است — ترا اندر بیابانی مقام است
بخش ۱۷۰ - به ترکان بسته درها را گشادند — به ترکان بسته درها را گشادند
بخش ۱۷۱ - هر آن قومی که می ریزد بهارش — هر آن قومی که می ریزد بهارش
بخش ۱۷۲ - خدا آن ملتی را سروری داد — خدا آن ملتی را سروری داد
بخش ۱۶۷ - مسلمان از خودی مرد تمام است — مسلمان از خودی مرد تمام است
بخش ۱۶۶ - برون از سینه کش تکبیر خود را — برون از سینه کش تکبیر خود را
بخش ۱۶۵ - بیا ساقی نقاب از رخ برافکن — بیا ساقی نقاب از رخ برافکن
بخش ۱۶۹ - گشودم پردهء از روی تقدیر — گشودم پردهء از روی تقدیر
بخش ۱۶۸ - مسلمانان که خود را فاش دیدند — مسلمانان که خود را فاش دیدند
بخش ۱۷۳ - ز رازی حکمت قرآن بیاموز — ز رازی حکمت قرآن بیاموز
بخش ۱۷۷ - اناالحق جز مقام کبریا نیست — اناالحق جز مقام کبریا نیست
بخش ۱۷۵ - تو ای نادان دل آگاه دریاب — تو ای نادان دل آگاه دریاب
بخش ۱۷۹ - میان امتان والا مقام است — میان امتان والا مقام است
بخش ۱۷۴ - کسی کو بر خودی زد «لااله» را — کسی کو بر خودی زد «لااله» را
بخش ۱۷۸ - به آن ملت اناالحق سازگار است — به آن ملت اناالحق سازگار است
بخش ۱۸۰ - وجودش شعله از سوز درون است — وجودش شعله از سوز درون است
بخش ۱۷۶ - دل تو داغ پنهانی ندارد — دل تو داغ پنهانی ندارد
بخش ۱۸۵ - فرنگی صید بست از کعبه و دیر — فرنگی صید بست از کعبه و دیر
بخش ۱۸۲ - به باغان عندلیبی خوش صفیری — به باغان عندلیبی خوش صفیری
بخش ۱۸۳ - بجام نو کهن می از سبو ریز — بجام نو کهن می از سبو ریز
بخش ۱۸۴ - گرفتم حضرت ملا ترش روست — گرفتم حضرت ملا ترش روست
بخش ۱۸۱ - پرد در وسعت گردون یگانه — پرد در وسعت گردون یگانه
بخش ۱۸۶ - به بند صوفی و ملا اسیری — به بند صوفی و ملا اسیری
بخش ۱۸۷ - ز قرآن پیش خود آئینه آویز! — ز قرآن پیش خود آئینه آویز
بخش ۱۸۸ - ز من بر صوفی و ملا سلامی — ز من بر صوفی و ملا سلامی
بخش ۱۹۰ - مریدی خود شناسی پخته کاری — مریدی خود شناسی پخته کاری
بخش ۱۸۹ - ز دوزخ واعظ کافر گری گفت — ز دوزخ واعظ کافر گری گفت
بخش ۱۹۱ - پسر را گفت پیری خرقه بازی — پسر را گفت پیری خرقه بازی
بخش ۱۹۴ - نصیبی بردم از تاب و تب او — نصیبی بردم از تاب و تب او
بخش ۱۹۶ - بروی من در دل باز کردند — بروی من در دل باز کردند
بخش ۱۹۲ - به کام خود دگر آن کهنه می ریز — به کام خود دگر آن کهنه می ریز
بخش ۱۹۳ - بگیر از ساغرشن لاله رنگی — بگیر از ساغرشن لاله رنگی
بخش ۱۹۵ - سراپا درد و سوز شنائی — سراپا درد و سوز آشنائی
بخش ۱۹۹ - خودی تا گشت مهجور خدائی — خودی تا گشت مهجور خدائی
بخش ۲۰۰ - می روشن ز تاک من فرو ریخت — می روشن ز تاک من فرو ریخت
بخش ۲۰۱ - تو ای باد بیابان از عرب خیز — تو ای باد بیابان از عرب خیز
بخش ۲۰۳ - جوانمردی که خود را فاش بیند — جوانمردی که خود را فاش بیند
بخش ۲۰۴ - به روی عقل و دل بگشای هر در — به روی عقل و دل بگشای هر در
بخش ۱۹۷ - ز رومی گیر اسرار فقیری — ز رومی گیر اسرار فقیری
بخش ۲۰۲ - خلافت فقر با تاج و سریر است — خلافت فقر با تاج و سریر است
بخش ۱۹۸ - خیالش با مه و انجم نشیند — خیالش با مه و انجم نشیند
بخش ۲۱۰ - به جانهافریدم های و هو را — به جانهافریدم های و هو را
بخش ۲۱۱ - تو هم بگذارن صورت نگاری — تو هم بگذارن صورت نگاری
بخش ۲۰۵ - خنکن ملتی بر خود رسیده — خنکن ملتی بر خود رسیده
بخش ۲۱۲ - بخاک ما دلی ، در دل غمی هست — بخاک ما دلی ، در دل غمی هست
بخش ۲۰۶ - چه خوش زد ترک ملاحی سرودی — چه خوش زد ترک ملاحی سرودی
بخش ۲۰۷ - جهانگیری بخاک ما سرشتند — جهانگیری بخاک ما سرشتند
بخش ۲۰۸ - مسلمانی که خود را امتحان کرد — مسلمانی که خود را امتحان کرد
بخش ۲۰۹ - بگو از من نواخوان عرب را — بگو از من نواخوان عرب را
بخش ۲۱۵ - مسلمانی غم دل در خریدن — مسلمانی غم دل در خریدن
بخش ۲۱۷ - نگهدارنچه درب و گل تست — نگهدارنچه درب و گل تست
بخش ۲۱۸ - شب این کوه و دشت سینه تابی — شب این کوه و دشت سینه تابی
بخش ۲۱۳ - مسلمان بنده مولا صفات است — مسلمان بنده مولا صفات است
بخش ۲۱۶ - کسی کو فاش دید اسرار جانرا — کسی کو فاش دید اسرار جانرا
بخش ۲۲۰ - سحرگاهان که روشن شد در و دشت — سحرگاهان که روشن شد در و دشت
بخش ۲۱۹ - نکو میخوان خط سیمای خود را — نکو میخوان خط سیمای خود را
بخش ۲۱۴ - بده با خاک اون سوز و تابی — بده با خاک اون سوز و تابی
بخش ۲۲۱ - عرب را حق دلیل کاروان کرد — عرب را حق دلیل کاروان کرد
بخش ۲۲۳ - دگرئین تسلیم و رضا گیر — دگرئین تسلیم و رضا گیر
بخش ۲۲۴ - چمن‌ها زان جنون ویرانه گردد — چمن‌ها زان جنون ویرانه گردد
بخش ۲۲۶ - پریشانم چو گرد ره گذاری — پریشانم چو گرد ره گذاری
بخش ۲۲۵ - نخستین لاله صبح بهارم — نخستین لاله صبح بهارم
بخش ۲۲۸ - به بحر خویش چون موجی تپیدم — به بحر خویش چون موجی تپیدم
بخش ۲۲۲ - درن شبها خروش صبح فرداست — درن شبها خروش صبح فرداست
بخش ۲۲۷ - خوشآن قومی پریشان روزگاری — خوشن قومی پریشان روزگاری
بخش ۲۳۳ - عرب خود را به نور مصطفی سوخت — عرب خود را به نور مصطفی سوخت
بخش ۲۳۴ - خلافت بر مقام ما گواهی است — خلافت بر مقام ما گواهی است
بخش ۲۳۵ - در افتد با ملوکیت کلیمی — در افتد با ملوکیت کلیمی
بخش ۲۳۶ - هنوز اندر جهان دم غلام است — هنوز اندر جهاندم غلام است
بخش ۲۳۱ - مبارکباد کنن پاک جان را — مبارکباد کنن پاک جان را
بخش ۲۳۰ - چو بر گیرد زمام کاروان را — چو بر گیرد زمام کاروان را
بخش ۲۲۹ - نگاهش پر کند خالی سبوها — نگاهش پر کند خالی سبوها
بخش ۲۳۲ - دل اندر سینه گوید دلبری هست — دل اندر سینه گوید دلبری هست
بخش ۲۴۱ - بهل ای دخترک این دلبری ها — بهل ای دخترک این دلبری ها
بخش ۲۴۳ - ضمیر عصر حاضر بی نقاب است — ضمیر عصر حاضر بی نقاب است
بخش ۲۴۲ - نگاه تست شمشیر خدا داد — نگاه تست شمشیر خدا داد
بخش ۲۴۴ - جهان را محکمی از امهات است — جهان را محکمی از امهات است
بخش ۲۳۸ - به ملک خویش عثمانی امیر است — به ملک خویش عثمانی امیر است
بخش ۲۳۷ - محبت از نگاهش پایدار است — محبت از نگاهش پایدار است
بخش ۲۳۹ - خنک مردان که سحر او شکستند — خنک مردان که سحر او شکستند
بخش ۲۴۰ - به ترکانرزوئی تازه دادند — به ترکانرزوئی تازه دادند
بخش ۲۵۲ - مسلمان فقر و سلطانی بهم کرد — مسلمان فقر و سلطانی بهم کرد
بخش ۲۴۶ - خنکن ملتی کز وارداتش — خنکن ملتی کز وارداتش
بخش ۲۴۵ - مرا داد این خرد پرور جنونی — مرا داد این خرد پرور جنونی
بخش ۲۴۸ - ز شام ما برونور سحر را — ز شام ما برونور سحر را
بخش ۲۵۰ - نگاهش نقشبند کافری ها — نگاهش نقشبند کافری ها
بخش ۲۴۹ - چه عصر است این که دین فریادی اوست — چه عصر است این که دین فریادی اوست
بخش ۲۴۷ - اگر پندی ز درویشی پذیری — اگر پندی ز درویشی پذیری
بخش ۲۵۱ - جوانان را بدموز است این عصر — جوانان را بدموز است این عصر
بخش ۲۵۳ - چه گویم رقص تو چون است و چون نیست — چه گویم رقص تو چون است و چون نیست
بخش ۲۵۵ - برهمن را نگویم هیچ کاره — برهمن را نگویم هیچ کاره
بخش ۲۵۶ - نگه دارد برهمن کار خود را — نگه دارد برهمن کار خود را
بخش ۲۵۴ - در صد فتنه را بر خود گشادی — در صد فتنه را بر خود گشادی
بخش ۲۵۹ - ز علم چاره سازی بی گدازی — ز علم چاره سازی بی گدازی
بخش ۲۵۸ - تب و تابی که باشد جاودانه — تب و تابی که باشد جاودانه
بخش ۲۵۷ - برهمن گفت برخیز از در غیر — برهمن گفت برخیز از در غیر
بخش ۲۶۰ - بهن مؤمن خدا کاری ندارد — بهن مؤمن خدا کاری ندارد
بخش ۲۶۴ - ترا نومیدی از طفلان روا نیست — ترا نومیدی از طفلان روا نیست
بخش ۲۶۲ - ازن فکر فلک پیما چه حاصل؟ — ازن فکر فلک پیما چه حاصل؟
بخش ۲۶۳ - ادب پیرایه نادان و داناست — ادب پیرایه نادان و داناست
بخش ۲۶۵ - به پور خویش دین و دانشموز — به پور خویش دین و دانشموز
بخش ۲۶۶ - نوا از سینه مرغ چمن برد — نوا از سینه مرغ چمن برد
بخش ۲۶۸ - کسی کو «لا اله» را در گره بست — کسی کو «لا اله» را در گره بست
بخش ۲۶۷ - خدایا وقتن درویش خوش باد — خدایا وقتن درویش خوش باد
بخش ۲۶۱ - ز من گیر این که مردی کور چشمی — ز من گیر این که مردی کور چشمی
بخش ۲۷۰ - جوانی خوش گلی رنگین کلاهی — جوانی خوش گلی رنگین کلاهی
بخش ۲۷۲ - پریدن از سر بامی به بامی — پریدن از سر بامی به بامی
بخش ۲۷۳ - نگر خود را بچشم محرمانه — نگر خود را بچشم محرمانه
بخش ۲۷۱ - شتر را بچه او گفت در دشت — شتر را بچه او گفت در دشت
بخش ۲۷۵ - تو در دریا نئی او در بر تست — تو در دریا نئی او در بر تست
بخش ۲۷۴ - نهنگی بچه خود را چه خوش گفت — نهنگی بچه خود را چه خوش گفت
بخش ۲۶۹ - چو می بینی که رهزن کاروان کشت — چو می بینی که رهزن کاروان کشت
بخش ۲۷۶ - نه از ساقی نه از پیمانه گفتم — نه از ساقی نه از پیمانه گفتم
بخش ۲۷۹ - حضور عالم انسانی — دمیت احترام دمی
بخش ۲۷۷ - بخود باز او دامان دلی گیر — بخود باز او دامان دلی گیر
بخش ۲۷۸ - حرم جز قبله قلب و نظر نیست — حرم جز قبله قلب و نظر نیست
بخش ۲۸۰ - بیا ساقی بیارن کهنه می را — بیا ساقی بیارن کهنه می را
بخش ۲۸۱ - یکی از حجرهٔ خلوت برونی — یکی از حجرهٔ خلوت برونی
بخش ۲۸۳ - بسا کس اندوه فردا کشیدند — بسا کس اندوه فردا کشیدند
بخش ۲۸۴ - چو بلبل نالهٔ زاری نداری — چو بلبل نالهٔ زاری نداری
بخش ۲۸۲ - زمانه فتنه ها ورد و بگذشت — زمانه فتنه هاورد و بگذشت
بخش ۲۸۵ - بیا بر خویش پیچیدن بیاموز — بیا بر خویش پیچیدن بیاموز
بخش ۲۹۰ - تو هم مثل من از خود در حجابی — تو هم مثل من از خود در حجابی
بخش ۲۸۷ - کبوتر بچه خود را چه خوش گفت — کبوتر بچه خود را چه خوش گفت
بخش ۲۸۸ - فتادی از مقام کبریائی — فتادی از مقام کبریائی
بخش ۲۸۹ - خوشا روزی که خود را باز گیری — خوشا روزی که خود را باز گیری
بخش ۲۹۱ - چه خوش گفت اشتری با کره خویش — چه خوش گفت اشتری با کره خویش
بخش ۲۹۲ - مرا یاد است از دانای افرنگ — مرا یاد است از دانای افرنگ
بخش ۲۸۶ - گله از سختی ایام بگذار — گله از سختی ایام بگذار
بخش ۳۰۰ - نگرید مرد از رنج و غم و درد — نگرید مرد از رنج و غم و درد
بخش ۲۹۸ - دو گیتی را بخود باید کشیدن — دو گیتی را بخود باید کشیدن
بخش ۲۹۹ - به ما ای لاله خود را وانمودی — به ما ای لاله خود را وانمودی
بخش ۲۹۳ - الا ای کشته نامحرمی چند — الا ای کشته نامحرمی چند
بخش ۲۹۴ - دجود است اینکه بینی یا نمود است — دجود است اینکه بینی یا نمود است
بخش ۲۹۵ - به ضرب تیشه بشکن بیستون را — به ضرب تیشه بشکن بیستون را
بخش ۲۹۶ - منه از کف چراغ رزو را — منه از کف چراغرزو را
بخش ۲۹۷ - دل دریا سکون بیگانه از تست — دل دریا سکون بیگانه از تست
بخش ۳۰۶ - مگو با من خدای ما چنین کرد — مگو با من خدای ما چنین کرد
بخش ۳۰۸ - سحرها در گریبان شب اوست — سحرها در گریبان شب اوست
بخش ۳۰۱ - نپنداری که مرد امتحان مرد — نپنداری که مرد امتحان مرد
بخش ۳۰۷ - برون کن کینه را از سینهٔ خویش — برون کن کینه را از سینهٔ خویش
بخش ۳۰۳ - پریشان هر دم ما از غمی چند — پریشان هر دم ما از غمی چند
بخش ۳۰۵ - ازن غم ها دل ما دردمند است — ازن غم ها دل ما دردمند است
بخش ۳۰۲ - اگر خاک تو از جان محرمی نیست — اگر خاک تو از جان محرمی نیست
بخش ۳۰۴ - جوانمردی که دل با خویشتن بست — جوانمردی که دل با خویشتن بست
بخش ۳۰۹ - بباد صبحدم شبنم بنالید — بباد صبحدم شبنم بنالید
بخش ۳۱۳ - نه نیروی خودی را زمودی — نه نیروی خودی را آزمودی
بخش ۳۱۱ - دل ماتش و تن موج دودش — دل ماتش و تن موج دودش
بخش ۳۱۰ - دلن بحر است کو ساحل نورزد — دلن بحر است کو ساحل نورزد
بخش ۳۱۲ - زمانه کار او را میبرد پیش — زمانه کار او را میبرد پیش
بخش ۳۱۴ - تو میگوئی که دل از خاک و خون است — تو میگوئی که دل از خاک و خون است
بخش ۳۱۵ - جهان مهر و مه زناری اوست — جهان مهر و مه زناری اوست
بخش ۳۱۶ - من و تو کشت یزدان ، حاصل است این — من و تو کشت یزدان ، حاصل است این
بخش ۳۲۲ - چه قومی در گذشت از گفتگوها — چه قومی در گذشت از گفتگوها
بخش ۳۲۴ - دلی چون صحبت گل می پذیرد — دلی چون صحبت گل می پذیرد
بخش ۳۱۷ - گهی جویندهٔ حسن غریبی — گهی جویندهٔ حسن غریبی
بخش ۳۱۸ - جهان دل ، جهان رنگ و بو نیست — جهان دل ، جهان رنگ و بو نیست
بخش ۳۲۰ - محبت چیست تاثیر نگاهی است — محبت چیست تاثیر نگاهی است
بخش ۳۲۱ - خودی روشن ز نور کبریائی است — خودی روشن ز نور کبریائی است
بخش ۳۱۹ - نگه دید و خرد پیمانهورد — نگه دید و خرد پیمانهورد
بخش ۳۲۳ - خودی را از وجود حق وجودی — خودی را از وجود حق وجودی
بخش ۳۲۶ - کف خاکی که دارم از در اوست — کف خاکی که دارم از در اوست
بخش ۳۲۷ - یقین دانم که روزی حضرت او — یقین دانم که روزی حضرت او
بخش ۳۳۰ - ثباتش ده که میر شش جهات است — ثباتش ده که میر شش جهات است
بخش ۳۲۸ - به روما گفت با من راهب پیر — به روما گفت با من راهب پیر
بخش ۳۲۹ - شنیدم مرگ با یزدان چنین گفت — شنیدم مرگ با یزدان چنین گفت
بخش ۳۲۵ - وصال ما وصال اندر فراق است — وصال ما وصال اندر فراق است
بخش ۳۳۲ - جهان تا از عدم بیرون کشیدند — جهان تا از عدم بیرون کشیدند
بخش ۳۳۱ - بگو ابلیس را از من پیامی — بگو ابلیس را از من پیامی
بخش ۳۳۵ - تو می دانی صواب و ناصوابم — تو می دانی صواب و ناصوابم
بخش ۳۳۹ - چه شیطانی خرامش واژگونی — چه شیطانی خرامش واژگونی
بخش ۳۳۸ - به هر کو رهزنان چشم و گوش اند — به هر کو رهزنان چشم و گوش اند
بخش ۳۳۶ - بیا تا نرد را شاهانه بازیم — بیا تا نرد را شاهانه بازیم
بخش ۳۳۷ - فساد عصر حاضر شکار است — فساد عصر حاضر آشکار است
بخش ۳۳۴ - ترا ازستان خود براندند — تو را از آستان خود براندند
بخش ۳۴۰ - چه زهرابی که در پیمانه اوست — چه زهرابی که در پیمانه اوست
بخش ۳۳۳ - جدائی شوق را روشن بصر کرد — جدائی شوق را روشن بصر کرد
بخش ۳۴۶ - قلندر جره باز سمانها — قلندر جره باز سمانها
بخش ۳۴۷ - ز جانم نغمهء «الله هو» ریخت — ز جانم نغمهء «الله هو» ریخت
بخش ۳۴۸ - چو اشک اندر دل فطرت تپیدم — چو اشک اندر دل فطرت تپیدم
بخش ۳۴۳ - حریف ضرب او مرد تمام است — حریف ضرب او مرد تمام است
بخش ۳۴۱ - بشر تا از مقام خود فتاد است — بشر تا از مقام خود فتاد است
بخش ۳۴۲ - مشو نخچیر ابلیسان این عصر — مشو نخچیر ابلیسان این عصر
بخش ۳۴۴ - ز فهم دون نهادان گرچه دور است — ز فهم دون نهادان گرچه دور است
بخش ۳۴۵ - بیا تا کار این امت بسازیم — بیا تا کار این امت بسازیم
بخش ۳۵۶ - دو صد دانا درین محفل سخن گفت — دو صد دانا درین محفل سخن گفت
بخش ۳۴۹ - مرا از منطقید بوی خامی — مرا از منطق آید بوی خامی
بخش ۳۵۰ - بیا از من بگیر آن دیر ساله — بیا از من بگیر آن دیر ساله
بخش ۳۵۱ - بدست من همان دیرینه چنگ است — بدست من همان دیرینه چنگ است
بخش ۳۵۲ - بگو از من به پرویزان این عصر — بگو از من به پرویزان این عصر
بخش ۳۵۳ - فقیرم ساز و سامانم نگاهی است — فقیرم ساز و سامانم نگاهی است
بخش ۳۵۵ - درین گلشن ندارم ب و جاهی — درین گلشن ندارم آب و جاهی
بخش ۳۵۴ - در دل را بروی کس نبستم — در دل را بروی کس نبستم
بخش ۳۵۸ - نپنداری که مرغ صبح خوانم — نپنداری که مرغ صبح خوانم
بخش ۳۶۰ - به این نابودمندی بودن آموز — به این نابودمندی بودن آموز
بخش ۳۶۱ - کهن پروردهء این خاکدانم — کهن پروردهء این خاکدانم
بخش ۳۶۲ - ندانی تا نباشی محرم مرد — ندانی تا نباشی محرم مرد
بخش ۳۵۷ - ندانم نکته های علم و فن را — ندانم نکته های علم و فن را
بخش ۳۶۳ - نگاهیفرین جان در بدن بین — نگاهیفرین جان در بدن بین
بخش ۳۵۹ - بچشم من جهان جز رهگذر نیست — بچشم من جهان جز رهگذر نیست
بخش ۳۶۴ - خرد بیگانهء ذوق یقین است — خرد بیگانهء ذوق یقین است
بخش ۳۷۰ - اگر دانا دل و صافی ضمیر است — اگر دانا دل و صافی ضمیر است
بخش ۳۶۸ - چو دیدم جوهر آیینهٔ خویش — چو دیدم جوهر آیینهٔ خویش
بخش ۳۷۱ - سجودی آوری دارا و جم را — سجودی آوری دارا و جم را
بخش ۳۶۹ - چو رخت خویش بر بستم ازین خاک — چو رخت خویش بر بستم ازین خاک
بخش ۳۶۵ - قماش و نقره و لعل و گهر چیست؟ — قماش و نقره و لعل و گهر چیست؟
بخش ۳۶۷ - ترا با خرقه و عمامه کاری — ترا با خرقه و عمامه کاری
بخش ۳۶۶ - خودی را نشهٔ من عین هوش است — خودی را نشهٔ من عین هوش است
بخش ۳۷۲ - شیندم بیتکی از مرد پیری — شیندم بیتکی از مرد پیری
بخش ۳۷۷ - اگر اینب و جاهی از فرنگ است — اگر اینب و جاهی از فرنگ است
بخش ۳۷۴ - نهان اندر دو حرفی سر کار است — نهان اندر دو حرفی سر کار است
بخش ۳۷۵ - ز پیری یاد دارم این دو اندرز — ز پیری یاد دارم این دو اندرز
بخش ۳۷۳ - نهان اندر دو حرفی سر کار است — نهان اندر دو حرفی سر کار است
بخش ۳۷۸ - فرنگی را دلی زیر نگین نیست — فرنگی را دلی زیر نگین نیست
بخش ۳۷۶ - به ساحل گفت موج بیقراری — به ساحل گفت موج بیقراری
بخش ۳۷۹ - من و تو از دل و دین نا امیدیم — من و تو از دل و دین نا امیدیم
بخش ۳۸۰ - مسلمانی که داندررمز دین را — مسلمانی که داند رمز دین را
بخش ۳۸۳ - مسلمان را همین عرفان و ادراک — مسلمان را همین عرفان و ادراک
بخش ۳۸۶ - بسوزد مومن از سوز و جودش — بسوزد مومن از سوز و جودش
بخش ۳۸۷ - چه پرسی از نماز عاشقانه — چه پرسی از نماز عاشقانه
بخش ۳۸۴ - به افرنگی بتان خود را سپردی — به افرنگی بتان خود را سپردی
بخش ۳۸۵ - نه هرکس خود گردهم خود گد از است — نه هرکس خود گردهم خود گد از است
بخش ۳۸۱ - دل بیگانه خوزین خاکدان نیست — دل بیگانه خوزین خاکدان نیست
بخش ۳۸۸ - دوگیتی را صلا از قرأت اوست — دوگیتی را صلا از قرأت اوست
بخش ۳۸۲ - مقام شوق بی صدق و یقین نیست — مقام شوق بی صدق و یقین نیست
بخش ۳۸۹ - فرنگی رمز رزاقی بداند — فرنگی رمز رزاقی بداند
بخش ۳۹۲ - قلندر میل تقریری ندارد — قلندر میل تقریری ندارد
بخش ۳۹۱ - بهشتی بهر پاکان حرم هست — بهشتی بهر پاکان حرم هست
بخش ۳۹۰ - چه حاجت طول دادن داستان را — چه حاجت طول دادن داستان را