نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۱۰ - نم و رنگ از دم بادی نجویم اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

نم و رنگ از دم بادی نجویم

ز فیض آفتاب تو به رویم

نگاهم از مه و پروین بلند است

سخن را بر مزاج کس نگویم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از تأثیر خورشید و نور آن بر خود صحبت می‌کند و می‌گوید که نمی‌خواهد تحت تأثیر سایرین باشد. او به بلندی نگاه و دیدگاه خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که سخنانش را به میل و خواسته دیگران نمی‌گوید.