بخش ۱۳۰ - چو خود را در کنار خود کشیدم اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از تجربه نزدیک شدن به خود و احساس نورانی بودن مقام خویش سخن می‌گوید. او با اشاره به نواهای صبحگاهی در یک مکان مقدس، به جهانی از عشق و مستی دست می‌یابد.