بخش ۱۴۵ - ز بحر خود بجوی من گهر ده اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی دعوت به جستجوی عمیق در درون خود و کشف خوشبختی و زیبایی‌هاست. شاعر از خدا می‌خواهد که او را از طوفان‌های درونی رها کند و به جای آن شور و اشتیاقی جدید به او عطا کند. به عبارت دیگر، او خواهان تجربه‌ای تازه و دلپذیر است که او را از اضطراب‌های گذشته دور کند.