نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۴۸ - شریک درد و سوز لاله بودم اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

شریک درد و سوز لاله بودم

ضمیر زندگی را وا نمودم

ندانم با که گفتم نکتهء شوق

که تنها بودم و تنها سرودم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از احساس تنهایی و همدردی با درد و شادی دیگران صحبت می‌کند. او می‌گوید که در کنار مشکلات و سوز و گداز لاله، به درک عمیق‌تری از زندگی رسیده، اما در حین بیان احساساتش به نظر می‌رسد که هیچ‌کس را برای گفتن نکات شوق و شادی‌اش نداشته و به تنهایی شعر سروده.