بخش ۱۴۸ - شریک درد و سوز لاله بودم اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
شریک درد و سوز لاله بودم
ضمیر زندگی را وا نمودم
ندانم با که گفتم نکتهء شوق
که تنها بودم و تنها سرودم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از احساس تنهایی و همدردی با درد و شادی دیگران صحبت میکند. او میگوید که در کنار مشکلات و سوز و گداز لاله، به درک عمیقتری از زندگی رسیده، اما در حین بیان احساساتش به نظر میرسد که هیچکس را برای گفتن نکات شوق و شادیاش نداشته و به تنهایی شعر سروده.