نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۵ - دلی در سینه دارم بی‌سروری اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

دلی در سینه دارم بی‌سروری

نه سوزی در کفِ خاکم، نه نوری

بگیر از من که بر من، بارِ دوش است

ثوابِ این نمازِ بی‌حضوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به احساس تنهایی و بی‌سر و سامانی خود اشاره می‌کند. او دلِ ناآرامی دارد که هیچ نشانه‌ای از شادی یا روشنی در آن نیست. از طرفی، بار سنگین عبادت بی‌حضور او را کلافه کرده و از خدا می‌خواهد که این بار را از دوش او بردارد. در واقع، او به کمبود معانی و ارتباط واقعی در زندگی‌اش اعتراف می‌کند.