بخش ۱۹۲ - به کام خود دگر آن کهنه می ریز اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از جلال‌الدین رومی بیانگر این مفهوم است که انسان باید از چیزهایی که ارزش کمتری دارند، دوری کند و به جای آن به زیبایی‌ها و عشق‌های واقعی توجه کند. همچنین اشاره دارد به اینکه باید دل را به چیزهایی معنادار و ارزشمند آویزان کرد و در پی روح و حقیقت وجود بود.