بخش ۲۲۶ - پریشانم چو گرد ره گذاری اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از حالتی پریشانی و سردرگمی صحبت می‌کند که مانند گردی در مسیر است و تحت تأثیر شرایط ناخواسته قرار دارد. او به بخت خوش و روزگار خوب حسرت می‌زند و آرزو می‌کند که از درونش پهلوانی قهرمان بیرون بیاید و او را از این حال رها کند.