نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۲۸ - به بحر خویش چون موجی تپیدم اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

به بحر خویش چون موجی تپیدم

تپیدم تا به طوفانی رسیدم

دگر رنگی ازین خوشتر ندیدم

بخون خویش تصویرش کشیدم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات احساسات و تجربیات خود را بیان می‌کند. او مانند موجی در دریا به حرکت درآمده و با تلاطم به طوفانی می‌رسد. او به رنگی بهتر از آنچه که اکنون می‌بیند، دست نیافته و تصویر آنچه را که در دلش دارد، با خون خودش ترسیم می‌کند. این ابیات نشان‌دهنده شدت احساسات و عمق تجربه‌های داخلی او هستند.